Sobótka

Podczas obchodów Sobótkowych, konieczne było puszczanie wianków. Oprócz tańców, zabawy a także śpiewania oraz wróżenia sobie, to właśnie tego dnia puszczano na wodę wianki. Dzięki temu zwyczajowi panny mogły wywróżyć sobie, co je czeka. Jeśli wianki młodej panny utonęły, wówczas oznaczało to, że szybko nie wyjdzie za mąż. Jeśli wianki płynęły i utrzymywały się na wodzie, wówczas oznaczało, to, że panna szybko wyjdzie za mąż. Tradycja wianków zachowała się do dziś. Warto wiedzieć, że Noc Sobótkowa jest nocą, poświęconą łączeniu w pary. Kojarzenie małżeństw właśnie odbywało się tej nocy. Tej nocy skojarzone pary miały dużo powodzenia. Warto także zaznaczyć, że kojarzeniem młodych zajmowały się osoby, które były starszyzną rodową. Dzień ten oraz cała noc, to czas zabawy a także radosnego spędzenia czasu. Dla samotnych dziewcząt Noc Kupały była jedną z ważniejszych, ponieważ tego dnia można było znaleźć swojego ukochanego bądź ukochaną.

Z dniem zakochanych czyli z Walentynkami związanych jest wiele atrakcyjnych i ciekawych legend oraz historii. Jedną z ciekawszych historii jest ta dotycząca ogni sobótkowych. Obchody Kupalnocki zaczynały się od rytualnego zapalenia ognia, z drewna jesionu oraz brzozy a także, jak podają niektóre podania z drewna dębowego. Rytuał ten był bardzo ciekawy, ponieważ zgodnie z nim, w całej wsi gaszono ogniska. Rytuał wyglądał tak, że w wybranym miejscu we wsi, wbijano pal a następnie na brzozowy kołek wbijano jesionową piastę, koło, którego szprychy były osmolone. Aby rytuał był kontynuowany, obracano kołem, a następnie zakładano na niego jesionową piastę. Następnie zdejmowano je i płonące toczono. Ten rytuał celebrowany był na całym świecie. Na wszystkich wzgórzach w Europie celebrowano ten zwyczaj. Dodatkowo trzeba było tańczyć i skakać wokół ognisk. Tańce, zabawa – miały oczyszczać. A także chronić przed złymi mocami oraz różnego typu chorobami. Na stosach palono zwierzęta a także mieszanki ziół, które to miały zapewnić urodzaj a także płodność zarówno zwierząt, jak i ludzi.

Do dziś zachowało się niewiele informacji na temat tego, jak obchodzono Sobótkę. Dzień ten, czczono zarówno w kulturze anglosaskiej, jak i kulturze słowiańskiej. Kościół na początku tego święta, próbował zwalczać to święto, jednak z czasem, nadał im sens i właściwe znaczenie. Czyli sens, wyraz wszystko to miało wyraz chrześcijański, Sobótka obchodzona jest od wielu wieków, warto jednak zaznaczyć, że sposoby obchodzenia tego święta są różne w różnych krajach i kulturach. W wyniku zmieniania sensu, obchody Kupalnocki stopniowo zaczęły zanikać. Ulegały one zniekształceniu i zmianie. W XII i XV wieku aż do wieku XVI wieku, kiedy to znowu odżył ten zwyczaj. Motyw obchodzenia dnia zakochanych odżył także w literaturze i sztuce, i już Jan Kochanowski napisał jeden z cenniejszych zabytków, czyli „Pieśń Świętojańska o Sobótce” . Dla miłośników ciekawych historii przygotowano mix atrakcyjnych wydań książkowych opowiadających właśnie o tym niezwykłym święcie. Dzień ten jest radosny i powinien przebiegać w miłej i serdecznej atmosferze.